Onze reis naar Sri Lanka 2007:

Al drie jaar achtereen zijn we naar dit mooie eiland geweest.

WIJ zijn: Addie en Louis,62 en 65 jaar oud.

Omdat we nog wat willen zien van de wereld en na m'n pensionering de kans hebben zijn we op zoek gegaan naar leuke bestemmingen.

De eerste keer dat we Sri Lanka boekten is dat mislukt omdat de Tamils een aanslag op het vliegveld hadden gepleegd en daarbij de halve vloot van Lanka Air hadden vernietigd.

Maar het volgend jaar (2003) zijn we voor het eerst naar het mooie eiland gevlogen.

In het Sea Shells Hotel in Negombo,ten noorden van Colombo hebben we daarna drie jaar achtereen onze vakanties van drie weken doorgebracht.

Daarbij tal van meerdaagse excursies over het eiland gemaakt en zo het land een beetje leren kennen.

Tijdens onze tweede vakantie(2004)kregen we van een bewaker een briefje in onze hand gestopt dat zijn zoon geschreven had,het jochie was 11 jaar ,en hij bedankte voor wat kleine spulletjes die we zijn vader mee hadden gegeven en verder vroeg hij om een orgeltje want hij wilde in z'n schoolband spelen.

We hadden er eigenlijk geen aandacht meer aanbesteed maar kregen toen een briefje waarin hij schreef waarom wij niet terugschreven en het speet hem dat hij om een orgeltje had gevraagd maar hij wilde graag dat we terugschreven.

Dat hebben we gedaan en zo hebben we de familie Fernando leren kennen:Vader Nimal,moeder Celine en zoon Senimal.

Nimal werkte toen als Gard(beveiliger ) bij het Sea Shells hotel in Kochchikade,Negombo.

In October waren we daar op vakantie en twee maanden later richtte de Tsunami daar die ontzettende schade aan.

In die omgeving viel de schade gelukkig mee,maar het hotel moest toch ook enige tijd sluiten en er werden mensen ontslagen.

Zo ook Nimal,hij was z,n baan kwijt.

Het gezinnetje moest nu rond zien te komen van een schamel pensioentje wat Celine kreeg van een vroegere betrekking als lerares.

Omdat ze allebij al wat ouder zijn kwamen ze geen van beiden meer aan werk.

Met € 40,00 per maand moesten ze het doen.